Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Ölümden değil Sevdiklerimin acısından ölmekten korkuyorum.. Dilekk
İçinde her türden hikayeler barındıran, Bilinmezlik kapısının anahtarıdır hayat... Ve; Belkide, Ömrümün bel kemiği tek korkusudur Gizemli odalarında dolaşmak...
En çok !... Annemin emek verdiği yılların Yırtılmış roman sayfalarına düşer gözyaşlarım... Teskin edemez beni, Tavan arası çeyiz sandığında sakladığı gelinlik. Ne kadar da özenle bohçalamış oysa... Arada gizlice baktığı bu kırık beyaz elbiseyi.
Kim bilir... Belki de mutlu olduğu günün, Telli duvaklı tek anısıdır o tafta saflık...
Acaba onun içinmiydi !... Geç saatlere kadar kumaşlarla haşır neşir oynaması. Bazende elektrikler kesildiğinde Gaz lambasının sıska ışığıyla İğneyle kuyu kazan terzi olması...
Ah anne ... Meziyetine hayran olduğum o pamuk ellerin Şimdi ne kadar titrek Ve kıraç topraklar gibi can suyu çekilmiş...
Korkuyorum yüzüne her baktığımda, Tekleyen kalbinin alarm sesinden... Bir zamanlar soluksuz tırmandığın bayırları Beş adımda bir molayla desteklemenden
O zaman ölmek, Nefesimi vermek geliyor ciğerlerine...
Sakın anne sakın !... Tanrı katı için acele etme. Bariyerlerine dokunma hayatın. Sevme artık beyaz kumaşı. Gençliğini sever, Ölümü özler gibi...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
TAFTA SAFLIK şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
TAFTA SAFLIK şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Sevgiyle var oluş harika. Kutlarım…
Beğendim...
....................................... Saygı ve Selamlar...