Ben,
Mısırda
Eski bir Tanrının
Kinle büyüttüğü kuluyum.
Omzunda apoletiyle bir askerin,
Emir kipiyle doğruldum.
Yolda tanklar yürüyordu yalpalayarak.
Bütün toprağı sallayarak.
Bu kadeh, suskunların şerefine.
Hayır korkakların…
Kırkı çıkmadan yenisi doğuyor acının
ve
Ninem, dedemin hüznünü siliyor camlardan.
Ben kitaplar arasındaki menekşeleri kurtarıyorum.
Ayrıştırıyoruz acılarımızı bir bir
Payımdan fazla düşüyor bana
Reddi miras kar etmeyecek biliyorum.


Bir berzahtır beynim
Küfürlü sözcükler velayetinde.
Küfre dolanıyor her şey dilimin ucunda.
Boşalırcasına yağıyor.
Yeni değil bu bozgun.
Yeni değil bu ölüm.
Boğazıma dizilen ekmeğin haritasını çıkardı doktor
Birde göğsümün filmini çekmiş sanatkar.
Basacaktım küfrü, içimdeki ahlak yasası olmazsa.
Ödünç bir sesle bağırdım kulağıma seni,
Hadi bu açlığın
Bu sefaletin ortasında
Yukarıdan aşağıya
Bana beş harfli bir yemek ismi söyle.
Söyle ki doysun iliklerim.
Menekşe kokuları as duvarına.
Otur kalbimin odasına.
Coğrafik bir bölge gibi aklında kalan,
Solgun göbeğimden öp.
Ben seni anarken
Titreyen dudağımdan öp.






Babam ölüyor birazdan.
Ben bileklerimi kesiyorum.
Giderayak da seviyorum seni.
Tertemiz ellerini
Ayaklarını,
Gözlerini,
Bütün coğrafyanı.
Kentin en uzak yerinde
Telaşlı bir kalabalığın içinde
Daha sen talebeyken lise mektebinde
Bir buğdayın taneleri gibi ayrıldı çocukluğum benden.
Su satardım mahalle maçlarında,
Mavi gözlü bir kız dalardı düşlerime
Alıp anneme giderdim.
Meşalelerle karşılardı beni.
Ben yüzünün gökyüzünde kuşlar gibi süzülürdüm.
Sonra yarı bir umutsuzlukla açardım gözlerimi.
Gözerin
İlle de gözlerini dilenirdim annemden.
Yokluğu anlatırdı bana saatlerce,
Çocukluğum kundaklanırdı bir eylemin ortasında.
Ve sen çekip giderdin
Böyle umarsızca…

Ben günün anlam ve önemini
Yine birkaç damla gözyaşıyla anlatırdım
Bütün çocuklara.



pynst.