Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Ah! yetkin bir ünlemin z/arifliğinde susuyoruz zaman ve ben iyi bildiğimiz bir duygu aslında susarak k/araladığımız harflerden bir uzaklık esiyor penceremize sızım sızım sayıklarken mekan umutlarımızı -ve gizleyerek birbirimizden kederimizi- ömrümüze ekliyoruz kerpiç sarayların dumansız bacasından sızan rüzgarın ıslığını...
yetkin bir ünlem kendini hançer gibi sınıyor yürek yerimde ’insan kardeşlerim!!!!!! giderek alışıyoruz ölümün suretine!!!!’
farkettim ki içime atmaktan yoruldum herkesi herkes konuşurken susmaktan ölüp ölüp dirilmekten yani!
acısı acıma eş ikindileri üzerine yoksulluk elenmiş anılarıyla baş başa bırakıp gidiyorum kendimden soyunarak kederi giyindiğim ne varsa yürekten başlayarak turuncu akşam üstlerinde bekleyişlerimi babamı iğde kokuları arasında dünyayı teğet geçen çocukluğumu dahi!
bir bir yakıyorum içimde ki kalabalığı soruları yanılgıları yanlışları kapanmayan yaraları alnının eğrisinde mizan kuran üşümekten korkan hikayesinde öteki olmayan dili kurşun kalemi şiddet olanları misal!
lakin; içime düşüyor hala serçelerin avazı yankılanıyor körpe seslerinde ki ninni kertiyor dolunay ölüm cemresini gagalarına buz tutan bakışlarında sobeleniyor ahir zaman suskunluğum ah...
Tanrım! kanatlarına kar toplayan kuşları ben mi çizdim salkım söğüt dibine ki bu kor neden kirpiğimden damlıyor avuçlarıma viran umutlar üşürken semada yenik düşüp yılgın harflerle dönüyorum kendimden yürüdüğüm yolların başına ...
’her ölümün adı neden mazlumdur’ diye soruyorum aynadaki aksime y/aralanırken anaların soluğu kurşuni ağıtlarla...
sonra bildiğin günah çıkarıyorum işte masallarında vurulurken çocuklar aldığım soluğa lanet edip aldırmadan sürc-ü lisan lügatime zemheriye sığınan ninnilere kucak açıyorum yeniden...
ve biliyorum şavkı dahi vurmayacak avazımın aymazların tenine ve yine biliyorum ki tekerrür öykünmeleri sızarken tarihin darağacına pejmürde umutların celladı olacak bu avaz avaz sessizlik!
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Tekerrür Öykünmeleri şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Tekerrür Öykünmeleri şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.