duyarlık yaprakların üstündeki yağmur izi
asılan çamaşırdaki mandallardaki küçük esinti
duvarda, masada, betonda değil
bakmakta, derinine görmekte


kuru bir yaprak düşmesi olağandır
taşı taşa vurduğunda ses çıkarması
ağlaması yeni doğmuş bebenin
annenin bu sesle gülümsemesi


olağan üstü günler yaşıyoruz
gök geri fırlatıyor attığımız taşı
salatalıklar saçılıyor yere
dalında kalıyor domatesler
ülkemize karagâhını kuruyor nato
başka yöne yürüyor insanlarımız
Allahallah diye
bizi bizim üstümüze salanlar hey
saydınız mı hiç
bu kaçıncı haçlı seferi


nerde yürüyor ayaklarımız
baş bir yerde, gövde bir yerde
dirilmiyor ölü düşler
bir sinek deseler de can
gerçek canı arıyor
gerçek insanı’nı

bir yandan ayrı ayrı yollarda yürüyoruz
kuşlar dallara değil, tele konuyor
uzaktan seçilmiyor
gözyaşımızın izleri
yıkamak istiyoruz yüzümüzü
tertemiz sularda..



07. 12. 2015 / Nazik Gülünay