bir öğretmen arkadaşımı ziyarete giderken
tarlalarda
yollarda
yüklenmiş odunu-çalıyı
köyün sokaklarında
çocukların yanında
hep kadınlar gördüm

müdür bey bizi ağırladı akşam yemeğinde
adamlar da vardı

bana sıra gelince
Söğütlü köyüne şiirimi okudum
"erkekler kahvehanede
erkekler ilçeye kumarhaneye gitmişler"

başka bir kasabada yıllar sonra
mezrada evler gördüm,
yol-yolak yok,
dağ başında yapa yalnız kadınlar kızlar
uzakta bir mavi reno turladı duraladı gitti
bizi görünce kaçtılar dedim
hane halkı gidip getirdiler

tütün eken bu yörede herkes bakkala borçlu
neden içiyorsun dedim
"bakkal ekmeği yazmaz ama
meyhaneci şarabı yazar" dedi

haberlerde verdi mi bilmem
iki gün önce yerel tv kameraya aldı beni..
"kadınlar anamız..
büyük analarımız
kızkardeşlerimiz
sevdamız
eşimiz.. evladımız..
evlatlarımızın anaları
güçsüz
onursuzlaştırılmış
kişiliksizleştirilmiş
yazık biz evlatlara
kardeşlere
kocalara
..."
dedim

Allaha emanet olasın can gardaşım!

Merhaba,
Bizde kadına bakış ,kadına düşen ,kadının hakkı ,kadının emeği v.s. hep erkeğe göre
biçimlenmiştir. Bunun dini,sosyolojik,kültürel nedenleri var tabi. Ancak her şeye rağmen
kadın, ana olunca işleyiş az da olsa kadından yana değişiyor. Aslında yukadıda belittiğim
nedenleri bir aşabilsek var ya ...
Teşekkür ederim saygılar.

Eskiden Karadeniz'de kadının makbulü Kocasını kahvede en fazl oturtanmış. Erkeğin tarlada çalışması kadın için zul imiş. 1990 yılında Erzurum'da görev yaparken Trabzon'a bağlı of ilçesinin Hayrat beldesine gitmiştim. O zamanki belediye başkanının babası merhum Behzat Nuhoğlu (o zaman hayatta idi) amcamız söylemişti. Çok gülmüştüm o zaman. Komutan boşuna gülme dedi, bu bizim acı gerçeğimiz demişti. Unutamayacağım bir anımdır. Yüreğinize sağlık efendim. Selam ediyorum.