insan güldüğünde saçları da güler mi
gece vardiyalarının çıkışındaki güneş gibi o gözler de
denizi olmayan şehirlerin tırnakları da çökmüştür, ayrıca kısa
yanına uzanıyorum oval bir tepe burası
diplerine kadar bir şehvet
ruhunu buradan çekecekler

gün sana gerçi demenin de ötesinde
sankt petersburg sonrasında suomiyi görürsün
anlamazsın da ne dediğimden bir süre sonra
yatağının yayı batar usulca omzuna
insan mezarını da kendi okşamaya başlar, uzar yolları
aramızda viking baltalarını da es geçmemeli
ağlamak su verir tenindeki tenlerin kirine

akordu bozuk bir bağlama karnıma giriyorken
kötü bir haber çarpar sabahı
elim kolum şüphe, suçsuzum
yüzüme vurduğum bir sır parçası ikiden fazla
birden az olamaz sana gelip
sana dönüp mü desem, karama vurur küçük kuşlar
fazlaca iyi kalır sensizlik sonra

yüzünü aç, yüreğim aç, gözlerin, gözlerime aç
suyun yükseldiği noktadan daha ürkütücü ihtimal
buram kuram egosu yüksek bir memur adıdır başkent
pamuk üzerine şaşırtıcı bir fabl tılsımı cennet
bana uzak, sana uzak, sen bana her şeyden uzak