düşündüğümde seni, savaşı baştan kaybetmiş bir diktatör oluyorum
kamikazeler düşürüyorum kan kuyularına
vinçlerle çekiyorlar toprağından
en alt kademenin, üzerinde izmarit çiğnenesi toprağı başım, otları saçlarım
masal anlatmıyorum

içim dur, dur be şimdi içine sığınacak zaman mı, konuşalım biraz
sanıyorsun ki tamiri var kalplerin
istediğin kadar paralel ol güzelliğe
başı olmayan bir kedi olduğumu unutuyorsun
başımı köpeklerin kucağında buluyorum
severken öldürdüklerini düşünme, acınası bir haldeyiz
aynı yatağın içinde tek çorap kalmayı sevdiğin
delikli sepetteki iç çamaşırlarından belli
lejyoner dilin damağın, biraz da parçadan bulut
oramdan başka bir şey olmadığına iman etmeliydin oysa

saçlarım diyordum
kömürlüğün tavanına çarpıp kanayınca başım, saçlarım
ortadan ikiye ayrılır insan üzülünce
bülbülü anmanın itirafıdır kalbimin talaşı
saçlarım plastik bir aşkın üzerine yığılıyor
sevmiyor kimse saçlarımı
gıdıklanmıyorum da artık
bunları tek dille anlatıyorum

bana bakma, al eline en keskin tıraş bıçağını
yırt eteğindeki somut ahlakı
iyiliğin ağıdını yazmamış olabilirler
halkevi çocuğunun gözlerindeki mavi ışık
ben mavi gömlekli adam, beni gömleğimden tanırlar
gömleğimden şimdi gökyüzü
kanımı dondurur bir balık eksik deniz

kadın mı olursun, ana mı, kime çeker gençekimin
pürüzsüz bırakmamalı yine de alnını
gülgüzeli bin odalı sarayın çirkin hizmetçisi
soyunmadan yıkanır fakir utançlar
doktorasını da almış gider yavşak bir umut
bunlardan sana ne
dilimden, itirafımdan ve ağıdımdan
erkeği olduğum ruhun acısından

yaramıyor jazz’lı art bir duhan kadar soloya
şeffaf bir orospunun lüzumu olduğu göğüs düğmesi kadar güzel olsaydın
periyodik cetveli baştan yazardık
ortanın ikisinden hal aşkojen olurdu
meşhur bir dağınıklığı saçlarının
kaosun rahminden çıkardı mülteci urlar
ikram olunurdum ben ölü bir sinek, sen otoyol da fare
buna da el kaldırıp değiştirseydik aşkstop olarak

kimliğimi süründürmüyorum
boğazım asi bir ırmağın söylenceleri, sessizce dağılabilirler
onlar için savaşlarım
onlar için yaralanışım
onlar için kabullenişlerim
aynı harfle ismi başlayan iki kadın ellerimden tutarken yanağımı görünce dudaklarını yalıyorlar
ben aynı dili konuşmayan melun bir karanlığım
son kere gülmek gümüşten bir top olup tıkanıyor boğazından insanın

bugün sana kızmıyorum
alakasız olduğunu da biliyorum, zavallı bir fare
ölü olup gömülmekten korkuyorsun çok sevdiğin yere
kurduğun hayallere üzülüyorsun, sertleşmiş penisler bile bu kadar çekemezdi seni
kolaycı sözlerin ele geçirildiği yerde

daha önceden uyarmalıydım kendimi
asla bir ip kadar kolay bağlanamayacağını ellerin
insan olmanın ağzı aynı delikten daha kindar
usta ellerinizle efendim, hırslı bir o kadar da ricalara layık
küçük peygamberlerinizle tanrılarınıza sövmenizi izleyebilirim

Allah’ım sormadan edemiyorum
yazık değil mi şu ebenin de gözlerine
beni duyuyorsun da aldırmıyor musun
orada olduğunu biliyorum, işte nereye dönsem orada
kendimden çekiliyorum
aşkları da put etmişler
yıkıp gidiyorum

bayan, siz ellerinizi öldürmek için kaldırıyorsunuz