Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
mavi tabela içindeki rakamların bir manası vardır içeri doğru insan rüzgarla ivlenebilir kan, kana değerken içinde acil ıslığı ıslatır gözlerini rüyalar tersine dönmeye bayılır
bu gece şarkılar çalmasın kireçe aç nemli tavan simsiyah
fiziki atlasları sevmenin güzelliğidir öleceğin yeri bilememek gerekiyorsa, insan her şey olmak ister tabi kaşları dağılır insanın ölüm domalır o meşhur sancı yansımasında kalpleri kirli çocuklar toprağa girer parlamentonun ilk düğmesidir yalan ibriklerinden boşalan altın suyunda giderken pamuk aranır kıçlarına
bu tür şeyler geçen gün yavru bir mezgit takılmıştı oltaya kuyu derindi, bir çırpıda sarısı beyaza karışan yumurtanın döldeki kötülüğü dört parçaya bölünmüştü kelime çıkamadı sen insan öldürürken bile masumdur gerekirse
derinlerde armağan gibi parmak izleri romantik bir azgın uzun kıştan kalma ağrılar uzun yolculuklara özenen birkaç cc daha insan dediğin çok şeye açtır arka ceplerinde cüzdan taşıyan insanlardan bekleyeceksin merhameti kuş gibi sapanı kaldırırsa çocuk anlaşabilir serçe ki taşlı tozlu noksanlı dokuzlu yıllardan endişe kalmıştır sekizgen kadınlara fiyakalı imtihanlar yakışırken vakit gelince tanır insan aynadaki yüzü belki zordur anlaması deli gibi inanırken
bir bahar daha yaşamak için dilenirdi peme dilleriyle yüzü kirli ve elleri çok masum çocuklar, bunlara üzülürdünüz saçlarınız dargın rüzgara, öte yandan haylaz bir kedi uçurtma uçururken güneş vakti sabah valsinde, sesler takılırdı iftar sofrası gibi uzanan sarı fotoğraflara balıkların tadını iyi bilen üzümlerin çekirdeğini dişleriyle ezip gülen insanların toprağı artık vakit gelmiştir belki son beş dakika çiş molası
kahrolası fabrika bitmeyen iş, uzun mesai patron, yeter artık çaldığın insanların vaktini bir akşam da yemeği sıcak yiyelim
ayrıca, bilakis gözlerim alışkın değil adalara kalkan vapura, fiyakalı yatlara marinadan aşağı baba çok defa da öpmüştür rüzgar yanaklarımızdan sarıya boyalıdır ayakları iskelenin cebimde iki anahtar biri mutlaka dışarının olmalı
ilahi bir sessizlik ağır çekilir kanı beyaz kölelerin
derin derin tarihten iltihap gibi boşalır sorgulanmayan kırmızı sualler bir akşamüstü bunları konuşabilirim büyük günahlardan soyunmaya başlayıp
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
'dev irin' şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
'dev irin' şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Selam ve dua ile