Kardeşim Aslı’ya..

anne senin gözlerinden doğmuştur çocuk
Allahı sevdirmek için sana
süsenler
zambaklar
mor menekşeler
göğsünün çeperlerinde nefessiz kaldığında
kaçırma gözlerini dikkat et küçüğüm
annen incinir ve ölüm gelir aklına baahçıvanların
Allah’ı her hatırlattığında...

rahmetinden kanser bağışlamak için yer yüzüne
eğilse de ansızın Allah kalbine
ciğerine basmak için dikenlerini dünyanın
korkma!
sakın kabuslara aldanma
mavi uhrevan dururken
orada hastalıkların ve cennetin aşikardır sahibi
ölüm siyah kabuslar gibi görünse de
ve mezarlardan yükselen otlar ürkütse de seni
beyaz kanatlı çiçektir gözlerin
yarası kelimelerce derin annene...

çocuk senin kalbindir annenin mezarı
ne kadar sularsan sula
ne kadar ağlarsan ağla
mutlak dolacaktır annenin dudakları
ve sesiyle
göğsüne yerleştirmek için hançerlerin en zehirlisini
acın azaldığı zaman onun yarasıyla doldurulur
alnındaki gizli çizgiler
müsamereler
belki de hazin törenlerle
derin dualar ederek
ve sığınarak bir secdenin en sızılı yanına
insanlar biteviye tutuşur durur ya hani
rahman olan rabbinin yangınıyla...