gözlerinde ikiye bölünmüşse dünya, birleşir
bir devinim yinelenir canlılarda
yere düşen yaprağını
almaya çalışır çınar ağacı
üstünde gezinen sürüngenden
ağzı açılır kuru çeşmelerin


eğmez kirpiklerini yere
hiçbir suçsuz davasından vazgeçmez
mahkeme duvarına dönmez yüzü
umut meler uzaklarda da olsa
koşar getirir çoban köpeği
gölgesine adaletin


bakışlar aşka düşer
Adem ve Havva’dan beri
bir bakışla koparılan elma
aşktan uzaklaştırır şeytanı
sevgiden kaçar


sevda makamında gezinir insan
bal yapmaya koyulur arı
dünya batarsa göze
sevgilinin bakışları çıkartır
cana değer can


şarkımı yalnız gözlerine yaparım
bütün gizini ömrüme döker
masal kahramanım, baş aktörüm
öyle sıradan bir insanken
bakınca mecnun şiir okur gözümde
Mevlâna olurum Şems’i arayan


ne çok yıkılsa da aşkın basamakları
sil baştan başlarım sanki hayata
bakışları çıkar gelir rüyadan!






13. 01. 2015 / Nazik Gülünay