10
Yorum
7
Beğeni
4,9
Puan
3168
Okunma
“GEL” MEVLANA
Kim olursan ol yinede "gel, gel, gel" derdin
Olmazmış sevgisiz... Gözler önüne serdin
Geldik işte kapına, uyup ta çağrına
Ne zaman saracaksın bizleri bağrına
Bir elin Sema’ya bakar bir elin yere
Hal dilin söyler “Hak’tan alan halka vere”
Hoşgörü ile yaklaştın her bir canlıya
Hoşgörüsüzler bu çağrıdan ne anlıya…
O günden beri dönse de semazenlerin
Ne aşk var ne de şevk; doldurulamaz yerin
Onu da benzettiler ya; çalgı çengiye
Dönüp duruyorlar yalnız; sen döndün diye
Oysa o dönüş semboldü tüm dönüşlere
Bilmeden sarılırlar dış görünüşlere
Her şey dönüyor… Atom, gezegen, dünya, ay
Elektronundan hücresine saydıkça say
Yaratanı zikirdir her dönüş aslında
Bilinmeyen ne çok şey var sema hakkında
“…Gel” diye çağır yine ulu dergâhına
Bizi de alıver döndüğün semahına…
Sensiz yürek yangın, gözlerde sel Mevlana
Yaptın çağrını, sıra bizde “…Gel” Mevlana
HALİL MANUŞ
5.0
86% (6)
4.0
14% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz