aralık geldi
değdi yüzü yüzüme
üç elif miktarı güldüm
düştüm nun karnına bir nokta
yine gelen olmadı
sevdama nur yağdı da


güzel söylenmedi şarkım
mikrofonu elime almak düştü gönlüme
titretsem yürekleri
en çok da onun
gönül telini


nasıl sallantıda geçti gün
hangi istediğimi yaptım acaba
üç beş şarkı söylemekten başka
girdim mi kendi içime
en az bir saat uyur uyanık
öyle bıraktım kendimi
doyasıya oturdum mu
günün saltanatında


yine beklediğim gelmedi
haberlere söylendim durdum
daha çok ta politikacılara
kızdım alaycı gülümsemelerine
tapuladıklarını düşündüm
gülmelerimizi


dersine iyi çalışmamış öğrenci gibi
yarına kuşkuyla baktım
yine onsuz geçecek her saniye, dakika, saat
gözlerinden uzakta batacak gün
onsuz olacak sabah


kalkıp çayı koyacağım ocağa
perdelerini açacağım pencerelerin
çiçekler susuz mu bakacağım
göz gezdireceğim karşı pencerelere
onu göremeyeceğim
bakışlarım yere düşecek


belki yarın kar yağacak
beyaza boyayacak ruhumu
bir tuvalin başına oturacağım
natürmorttan sonra
onu çizeceğim
yalnız gölgemin yanına
haberi olmayacak

kaçıncı onsuz geçen yıl bu
yine geldi aralık
üç elif miktarı güldüm
yüzü değdi yüzüme
nun karnına bir nokta düştüm
yine gelen olmadı





01. 12. 2014 / Nazik Gülünay