bir siz varsınız kuşlar
bu kara bulutlara,sise aldırmadan
uçup giden özgürce
aldırmadan ufukta patlayan bombalara
üstüne üstüne kanat açan tutsaklıkların
yere sermek isterce bunca zulmü,acıyı


oturur bekleriz ışısın gün
yağmurlar yağsın da üstünden
kara paçavralarını çıkarsın güneş
bize baharı aralasın bütün göstergeler.
yumulup kalmayalım düşlerimize
gücümüz varken henüz
ellerimizin ucuyla
ağartmak yeryüzünü
terse döndürmek dünyayı
sıkı bağlayalım hâdi
uçuş kemerlerimizi!


nedense söze gücümüz yetiyor işlevden çok
duygunun pervanesi dil
dönüyor beynin verdiği komutla
istiyor bir kaç öncü kuş havalansın
takılalım ardına uçalım var gücümüzle
çocukların uçurtma uçurduğu yerlere


özgür kanatlar vurulmasın orada
kardelenler açsın eteklerinde
dik dursun dağ gibi insanlar da
selâm versin yarıştığı kuşlara
kaybolsun denizde sislerin rengi
başka gülsün gökyüzü
yıksın köhnemiş sarayını
işte insan diyelim!..






16.11. 2014 / Nazik Gülünay