gelmezsen gelme
insan ölümü değil ya derken
yavaş yavaş öldürüyor ama diyor
içimde beni dinlemeyen bir ses
bir futbol takımı örneğin
sen de hayattan yediğin gollerin verdikleriyle
bir şeyler üretmeye bak
kimsenin gözüne girmek için değil
kendini ayıklamak için
aynı kulvarda yürüyenlerden
yavaşlamayı bırak


sana yetişmekten vazgeçtim
çünkü hayli gerilerde kaldı ayak seslerin
az zaman sonra görünmez olacaksın
mecnunun leylayı tanımadığı gibi
tanımayabilirim seni
öyle küçüldü ki sevgin
bir arpa boyu yolu geçmen gerek
güzel bir şarkı söylemeli zaman
güzel bir sevda masalından


görünmez adam olma
yüzü peçeli teröristlere benzeme
neysen öyle göreyim
düş kırıklıklarımı savurmayayım sonra
yüzümdeki parçalı bulutlu havamla
karanlık bu tablodan kurtulmak istiyorum
çizgilere karışmalı ellerim
bir bravo yetmez bana
biliyorum gücümü


buruşuk kalmasın emeğim
üstünde cansız çiçeklerle
biliyorsun konuştuğum yalnız hayalin
sana gel demez miyim
bilirsin seni çizdiğimi
önümdeki tuvale..






06. 11. 2014 / Nazik Gülünay