24
Yorum
24
Beğeni
0,0
Puan
2641
Okunma
bir kıyıda oturdum
bütün gözler resimdi
bakıyordu gazete kâğıtları üstünden
altta öldüklerini kabüllenmişti ölüler
sevdan gitgide uzaklaştı benden
flu bir tapınma şimdi çok uzaklarda
kirli pantalon paçaları ütüsüz
hayli kırışık günlerde
toplamış savruk bakışlarını
merceğinden dünlerin
birazdan bir bomba patlayacak gibi ortalık
ürküyorum bu koyu sessizlikten
bütün adımlarımı saklıyorum
feveran edecek birazdan Haziran
damlamayacak üstüme
yağmurlu günlerini
hiç tanımıyormuşum gibi hayatı
sesim çıkmıyor
bir kâğıt hışırtısı kadar
yeniden ölüyor ölüler!
4. 6. 2014 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.