Şiir kırmızı ve öc olunca aklıma boğalar geldi.Boğaların yıllarca kırmızıya saldırdığını düşündürdüler bize.Oysa hedefin kırmızı değil de hareket eden kumaş parçası olduğunu neden sonra öğrenebildik.

Öc kısmı boğa saldırısı olabilir mi diye bir hinlik düşünmek istedim.Affola...


Sonra renklerin insan psikolojisi üzerindeki etkilerini inceledim şiiri okuduktan sonra.Kırmızıya ilişkin bakınız neler buldum.


Kırmızı, sıcak, ateş, kan, şehvet, aşk, samimiyet, güç, heyecan ve agresiflik gibi kavramları simgeler. Kan basıncını ve solunumu hızlandırabilir. İnsanları çabuk karar almaya ve beklentileri arttırmaya teşvik edici bir etkisi vardır.

Kırmızı, dikkat çekici bir renktir. Kırmızı renkteki kelimeler ve objeler insanların dikkatini hemen çeker. Dekorasyon ve dizayn yaparken kırmızı cisimlerin mükemmel olması önemlidir çünkü insanlar bu objeleri hemen fark edecektir. Arabalar konusunda kırmızı renk ile hırsızlık oranı arasında pozitif bir korelasyon vardır.

Kırmızı, duygusal olarak oldukça yoğun ve aşırı bir renktir. Kırmızı kıyafetler ruhu canlandırıcı olabilir. Bazı durumda kırmızı kıyafet enerji ve güç mesajı gönderirri ama aynı zamanda çatışmalara davet çıkarabilir.

Kırmızı, hakimiyet kuran bir renktir. Zemin olarak değil, vurgu yapmak için kullanılmalıdır.

Kırmızı, odalar insanı huzursuz eder fakat kırmızı renklerin dağınık olarak kullanıldığı odalar insanların zamanı unutmasına yol açar. İşte bu yüzden barlarda ve gazinolarda kırmızı renge ağırlık verilir. Ayrıca iştahı açma etkisi nedeniyle restorantlar sık sık kırmızı rengi dekorasyon için kullanırlar.


Kırmızı bana göre cesarettir.Sert bulurum bazen onun duruşunu.Sıcak bir renk olmasına rağmen havası diğer sıcak renklere göre daha ciddi gelir bana.

Öcünü ise düşünmek istemiyorum hiç.Sanırım sakinleştirmek gerek kırmızıları.

Bolca tebriğimle...

"
Titreşen nağmelerde tizleşir yalnızlıklar
herkes içine gömülür şimdi fatihâsız..."



şiirin hiç bir bölümüne haksızlık etmek istemem bu bölümünü alırken,

ancak öyle çok ifade etti ki gündemi,

ayırmadan yapamadım bu bölümü...

evet hepimiz içimize gömüldük artık besmelesiz ve kefensiz!

oysa belki de hepimizin istediği bir avuç şiirdi, maviydi ve sevgiydi...

dilin kemiği yok ama yüreğin de insafı yoksa eğer,

zehir zemberek dökülür ihanetler,

acılar ve acıtan sözlerle, kara bir yağmurla gök'yüzünden...

şimdi ölmek zamanı işte,

şairin de dediği gibi fatihasız ve içimize!


her şiirinde beni benden etmek zorunda mısın yüreğine kurban olduğum:(

hiç incinmesin o güzelim gönlün...


ve son olarak çok sevdiğim bir şarkıyla bitirmek istiyorum bugünkü söyleyeceklerimi,

sevgilerimi de sayfana bırakarak...


Bir ihtimal daha var
O da ölmek mi dersin
Söyle canım ne dersin
Vuslatın başka alem
Sen bir ömre bedelsin...


http://www.dailymotion.com/video/x158pi3_muzeyyen-senar-bir-ihtimal-daha-var_music

Gerçekten okkalı bir temayı işlemişsiniz şaire. Hakikaten akademik düzeyde irdelenmesi ve çözümlerinin ortaya koyulması gereken bir konu özümüzü bu denli dışlayışımızın nedenleri. Duyarsızlığımızın, sevgisizliğimizin ve hurdalaşan ilişkilerimizin bedelini çocuklarımıza ödetmeye hakkımız yok, mutlaka maddeden daha değerli duyguların varlığını hissedip içselleştirmemiz lazım. Şiire eğitici bir misyon yüklemişsiniz içten tebriklerimle....