24
Yorum
22
Beğeni
0,0
Puan
3739
Okunma

tümlenmeden geçtik yollardan
deşerek birbirimizi
yaşayarak orta oyunlarını
daniye ve ürgiye ile
tepsen yıkılacak duvar diplerinde
herkes kendine gülerek
başkasına ağlayarak
diğerinin gözleriyle
biz güneşi çarpmadık
bizi çarptı hayat
bir solucan gibi
ölmedik
bölündükçe
ali, ters tarafıyla çekti
bahire’nin resmini
omzumuzda genç bir dünya
eliyordu kalburundan
can çekişenleri
sağlam birşey vardı yeğnimizde
belimizi dik tutan
kaşık sallarken
aynı kaptan bulgur pilâvına
beton oldu o yıkık duvarlar
uzaklaştı apartman araları
sesler kaçtı seslerden
oyunları değişti çocukların
dalye dedi bilgisayar
daniye, ürgiye, ali öldü çoktan
bir büyük cami duruyor yerinde
bize renkli camlarından bakan
ve hoca hüseyin’in sesi
hâlâ hafızamızda
sesini severdi kadınlar
bir araya geldik bugün
birkaç kızıyla sokağın
ıslattık tozlu yollarını
eski duvar diplerinin
15. 4. 2014 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.