bâzen her yer yeşilken vuruyor kuraklık
capcanlıyken kuşlar çiçekler böcekler
iniyor yüzünden melekler
haykırıyorsun suya atılan bir taşın
en son halkası gibi
aşerirken kuvözde bir dolu umut
yeşil nefessizlik torbasında
bir deli ümit


dirençli şiirler yazıyorsun oysa
derin mektuplar çakı gibi dimdik
bu kez diye
tüm sıcaklığını doldurup
öperek zarflıyorsun
ve hep o fırsatı kolluyor için
olacak bu kez
bir ara pası verecek tâlih
sonra ...
buza değen rakı gibi bomboz!
. . .
sonra
son rakı, son duble

devrik masalarla peysaj çalışmadından bir sonra
derin istihâreden bir önce
son kuple!

ahh Belinda!


yineleri yeniden dolayıp bileklerine
yılmaz bir yenilgi ehli gibi
yürüyorsun içten içe
kadın oluyorsun bir süreliğine
damarları kesik zafer şarkıları eşliğinde

/...inkâr etme
acıyor için işte
bal gibi biliyorsun
boşa bu gülümseme
git bir pasta yap iyisi mi
nerden çıktı şimdi durduk yere bu yağmur
daha dün silmiştim camları
ah kör olasıca burnum
bak, şurada koşarak gelen bir adam var
değil mi kepçe kulaklı fincan
yalan mı altına etmiş telve
tanrım tüm dünyanın harcadıklarının faturası neden bana söylesene
vesâire vesâire.../


ve reçeteden bile berbat ilaçlar
"hayat devam ediyor bak"
"oho o da bir şey mi"
"o düşünsün"
"nereden bulacak senin gibisini"
"adam gibi adamsın"
netice;
zilletine dek işlemiş yenilmişlik



vesâirelerin vesâyeti de çekilince aradan
bir tek sen kalıyorsun
odayla tavan arasındaki namluda
adam gibi adamlığınla başbaşa

"ve ne söylesen haksızsın"
"elinde değil!"
adam gibi adamsın işte

d a m s ı z
küffâr
"nâlet"!



ToprağınSesi



( Resim: Lacivertiğnedenlik- renkler ve yalnızlık
ve teşekkürler nezâketine )



.

.