1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1458
Okunma
Bizi yalana alıştırıyor bu hayat!
Yan yana gelmelere düşüyor,
Duygularımıza ve düşlerimize düşüyor,
Düşüncelerimize en çok,
Yalanın gerçek gölgesi, sevişmelerimize düşüyor!
Bizi yalana alıştıran hayat,
İnsan olmayı biriktiriyor!
Sevincin ve hüznün içindeki rol,
Ta mağara duvarlarındaki sanat!
Onun için kırıtkan ve oyuncu,
Masal-kürenin kendine dönüşleri;
Anlayamadığımız için hayatı ve insanı
Yalan, anlat anlat bitmiyor!
Madem çağırdı bizi Tanrı,
Kimse kimseyi kınamamalı.
Hayattaki yalana herkes,
Kendi yalanını katmalı!
Çünkü, bu maskeli baloyu biz düzenlemedik!
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz