Ne kadar içten, nahif ve anne sevgisinin o kapsayıcı sıcaklığını buram buram hissettiren bir şiir...
Paylaştığınız için teşekkürler.
​Şiirde annenin fedakarlığı ve sevgisi sadece bir duygu olarak değil, doğanın döngüsüyle (mevsimlerle) harika bir şekilde harmanlanmış. Özellikle şu noktalar şiirin ruhunu çok güzel yansıtıyor:

​Güzse de bahardır anneler yüzünde mevsim" mısrası, bir annenin en zor şartlarda bile evladına nasıl bir sığınak ve neşe kaynağı olduğunu harika özetliyor.
​
"Küllense de üf demez" ifadesi, annelerin kendi yorgunluklarını ve acılarını nasıl sessizce, sevgiyle örttüğünü anlatan çok güçlü bir imge.
​
Son beyitteki "anne dizi" vurgusu, kaç yaşına gelirsek gelelim o güvenli limana duyduğumuz özlemi ve orada mevsimlerin hep bahar kaldığı gerçeğini çok zarif mühürlemiş.
​
Şiirin sonundaki "Günay’ım" hitabı, esere kişisel ve samimi bir imza dokunuşu katmış.

Annelerin o bitmek bilmeyen "bahar" enerjisi her daim yanınızda olsun.

TEBRİKLER