![]() Sadece An’mış..
Bilinmez dehlizlerimin yolu tıkandı yine..
Yalnızlığın simsiyah kasvetindeyim.. Mutluluklar yolumdan geçer El kapılarda ram olur da , Bir selamı çok görür bana.. Kapının eşiğinde kalır buğulu gözlerim.. Acı bir tebessüm düşer yüreğimden, Yalpalanırım.. Sessizlik gözyaşlarımı besler, Damla damla yere dökülür Umutlar, rüyalar,hayaller.. Masiva’nın maviye çalan rengi de varmış Oysa gökyüzümü kara bulutlar kaplar hep, Haberler uçuruyor bana uçan kuşlar Gidecek herkes gidecek.. Soğuk bir toprağın altında, O zifiri karanlıkta, Yalnızlığın koynunda titreyecek! Veyl ki veyl.! Bırakıp gidenlere kızmıyorum artık, Yalnızlık çoktan tınısını çalıyor ruhumda Sözleri iç acıtsa da, Dinlemek ötelere götürüyor Ömür geçer,gün kısalır Güneş tepede,olsa bile Gölgeler uzar.. Ve sonra çok benimsediklerim .. Uzaklara dalıp, an’lar dökülünce Bir geçmişin anısı boğazımı ıskalar.. Unutulmamış an’ım; Unutulmamışsın.. Hayal ve gerçeğin arasında kaybolmak.. Var ile yok gibi Var’lığın arasında yok’luğunu Yok’luğunda var’lığını görememek.. Sadece an’mış, Belki de.. Semra’m Öztekin |
mükemmel
finişe yaklaştıkca heyecanı artıran
bir paylaşım olmuş
kutlarım şair yüreğini