her evin ineği vardı bir ya da iki
hemen herkes tarafından bilinirdi
geldiğinde altı aylıkmış mantofon boğası,
köyün ineklerinden beş misli iri
böğürüşü bile bildiklerimizden farklı

Saatali ineği olanlardan
birer kutu arpa topladı,
bizim ineklerin adı ’kara sığır’dı
boğasayan inekler Satelleri boyladı
yüğrülenler sarı bücük kuzladı
mantofon boğasından sonra
bizim kara sığır, yoz inekler
"kırma " adını aldı,

sarı, gürbüz buzağıları,
inek sağımları arefesinde
zapdetmek ne haddimize
ucu pizli sakındırak adet etdik, piz iğnelesin de
anası buzağıyı emdirmesin diye

sonraları baytarın makinalarıyla
bücüklerin kulağına
numaralar koydurduk
mantofan buzağıları
düğeleri bi başka sever olduk

hem yavruları para etdi,
hem sütleri
gerçi ha! yemelerine yetişilcekleyin deği
emme varsın ossun Allahın otu
endik her gün ovaya, yükledik eşşeği
biçdik,yolduk, gurutduk yazboyu
atdık “gırma”ların öğüne
ee ga(y)ri! herkeş düğe bağlar oldu evine

süde de doyduk, meşakkate de
süt kaynadı akşam-sabah her evde
gayboldu getti-vardı yoz sığırımız,
adını çağırsan bakardı, mülerdi sarıgız
hinci, bu bize mi bakıyo
biz buna mı belli değil,
sanısın bunnar manıt,
südümüz azıdı
emme, bereketi varıdı
mantıfon geldi, süt bolardı
emme gara yoz sığırın südü
a(ğ)zımızın dadıydı