![]() İntihar Sürükleniyor EteklerimdeŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Yeni yılımın ilk şiiri
İntihar sürükleniyor eteklerimde
Peşinden Hava soğuk Biz sıcaktık Yine de eritemedik buzulları Kopmadı kıyamet Eteklerimin aşağısı uçurum Takılsan peşine rüzgarının Ölüm doğru bir şey olur Önce öl Sonra eteklerimde dene ölümü Öldürebilir miyiz rüzgarı Ölürse yaşanılır mı? Çeneme tüm dilleri ekleyerek Anlatmaya çalışıyorum sevgiyi Kaldı mı öyle bir dil? Henüz üretim aşamasında Ölüm varsa pek de kalıcı değiliz Hepimiz az misafir Çok ölümlü Fazlasıyla yalnızız Tramvay deyince aklıma İstiklal Caddesi gelir hep Balon deyince gökyüzü Tırnak deyince kan gelir aklıma Sanki çok gökkuşağımız var gibi Burası çok renksiz Balonlarla gökyüzünün bir ilişkisi olabilseydi Gökkuşağımız olurdu Balonları kimse öldüremezdi Kuşlarla yarışırdık belki de Hadi gökyüzüne! İlikledim göğsümü ve kollarımı bağladım birbirine Niyetim saklanmak değil, saklamaktı Birleşti et etle Birleşmeseydi görünürdü Kalbimde sen Açığa çıkardı her şey Zırhı yok kalbimin Senden başka saranı da yok Her mevsimde bir gün Bekliyorum durakta Yanlış bir hayat duruyor önümde Gelen ilk araçla uzaklaşıyorum Kendi şehrimden vuruluyorum Silahlı sözlerin Silahsız gözlerin var İkisi de benim Ölsek de dursak da Durdursak da zamanı Zaman ilaç kuşanmış halka Dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz Biraz daha hızlı gel Belki bu sefer, bu mevsimde Denk gelir kalplerimiz Çarpışır bedenlerimiz Kaybettiğim şehir Kendimi bulamıyorum Kaybolan şehir oysa Ölen balonlar Niye kanıyor bileklerim? Altı Ocak İki Bin On Dört 12 50 Nevin Akbulut |
Çok beğendim!
Saygımla Nevin Hanım...