sen gizlice bırakıp gidersen
düşlerimi
yıkayamam dudaklarımdan
aşkına demirli
sınırsız izlerini

ki yakarım
alacaklı günlere
seni okşayan
ellerimi

sen
mor dağların
ufkundaki gözlerinle
güneşi soluyan
rüyalar katarken habire
renksiz sevişmeler buluşur
yarınsız günümde
kelimeler erir sözlüğümde

sen gidersen
ne de çok hüzün
biriktirir bu rüzgar
sevgiye varan kuşlara
ne vakit ölüm değse
karanlığım olur
düşerim

noktasız cümlemde
kelimeler savrulur
yakınlaştıkça
kurşunsuz ölümlere
yüzsüz yalvarışlarım
kararmış bulutum olur

sen gidersen
tohuma duran çiçek
rüyasını fısıldar geleceğine
ecel hazırlarken ölümsüzlüğünü nedensiz
masmavi saçlarıyla
sırlarını bağışlar
kıyılarıma çarpan deniz
ve yiterim sensiz

sen gidersen
bir damla gözyaşı
süzülür bakışlarında
avuçlarıma
gülüşün düşer
temmuz donar sıcağında
gizlice
ecel ellerimi okşar
gölge olup
çeker giderim sessizce...

26.11.2013 Mönchengladbach...