nedensizdir hep özlemlerimiz, sevdalarımız,
nedensizdir boncuk boncuk gözümüzden düşen katreler,
nedensizdir yol gitmelerimiz bilmediğimiz şehirlere,
ve nedensizdir uykusuz gecelerin koynundan amansız havalanışımız usulca gökyüzüne...

hayır dostum, hayır güzel insan, elbette ki nedensiz değildir hiç birisi bu duyguların,
ki senin nefis betimlemelerle anlattığın da budur esasında hüzün dolu şiirinde...
ve değil mi ki,
"Gidenlerin diyetini ödetir hep
kalanlara yosma zaman..."

bu bölüm gibi, tek başına bile şiir olabilecek harika söylemleri var şiirin...
özlemi duyumsamak mı? duyumsadık eyvallah!
acıyı sindirmek mi? sindirdik yüreğimizin en tenhasına, en koyusundan...
sitemi özümsemek mi? sitemini varsın sevdaya nankör olanlar özümsesin, onlara bırakıyorum...
ben şiirin güzelliğini özümsemişim, yeter bana...

teşekkürler şiir yüreğine, kaleminin gücüne...sevgimle...

"Emanetim var sol göğsünün altında,
Korusun onu, söyle Tanrı’ya..."

Alıntı da olsa kesinlikle dehşet bir replik. İlk bunu okuduğumda merak ettim bunun altı nasıl dolar acaba...

yalan yok şiirin bu dizgenin altında eriyeceğini düşündüm önce. Ama daha ilk bölümü okuyunca derin bir offf çektim ve halt etmişsin dedim kendime...


"Sebepse ayrılıklar göğün yaşarmasına
gönül almalar neyi değiştirir ki tan vakitleri...
Giden gitmiştir
Ve çokça ihtiyacı vardır duaya;
Dönmüştür çünkü kavlinden,
bozmuştur yeminini..."

yaslan geriye dedi iç sesim. bu " büyük şâir izleri zerkeden bir şâir"...
ve bu hisse kapıldığım çoğusu gibi
s a t ı r l a maya başladım...

iyi şiir kurgusundan sesinden hatta kokusundan belli eder şâirini. bu gibi
çok iyi bir akış anlam mânâ bütünlüğü
ve imrenilesi şiirsellik. yalınlık kuşanmış insanın alnını yakan bir sızı, ki; bu şiirin gücündendir ve bir sonraki bölümü bir romanın en heyecanlı yerinde kapatıp! damak tadı bırakmak... ne zamandır böylesi okumadım bir şiiri merakla gerisini özleyerek...
.
.
.

fazla uzatmamak adına bu noktaları birer bölüm sayarak ve her bir bölümü de birer ay gidip gelip okuyarak doldurdum içlerini sayın.
bir şiir bu kadar özenli bu kadar bütünlüklü olur ancak. ahenk tını iç- dış uyaklama kelime seçimi neredeyse hatasız peysajlama... sıradışı bir eser... ve şâirin diğer bir kaç çalışmasına baktığımda da manzara aynı idi çok normal.ki; bir şiire bu kadar güzellik bir arada zor değil gelmez rastlantı yanıyla...


ve şiirin yarısıdır dediğim final;


"İflah olmam bu acıyla
Gayrısı hüzün, gayrısı hazan
Gidenlerin diyetini ödetir hep
kalanlara yosma zaman..."

tek kelime enfes. hem tüm şiiri kuşanmış hem de bir final nasıl olur'a ders... çok ufacık bir şey dersem başta o gidişi vakur karşılarken sonda "iflah olmam" azıcık tezat düşmüş ki o da hata değil belki bilmediğimiz bir sebeptendir. ve bir de
şâir yüreği gidene beddua değil dua eder sevmişse! şâir insandır, insancıl. ve "kimse kendine beddua etmez" çünkü kendisi her ne olursa olsun o " gidenin yarısıdır"! artı insan yanılsa da yanlı ya da yanlış sevmez!

ve bir şâir gönüllü git diyemez engel olamasa da... ya;

" bir ambulansın siren sesi gibiydi
gidişin, önünden çekilmekten başka
ne yapabilirdim" der

ya da benim gibi;

bu ne bir emir kipi
ne dilek
gidiyorsun mâdem
git!..

şiir adına
tebrik ve teşekkürlerimle