16
Yorum
19
Beğeni
0,0
Puan
2071
Okunma

nedense eksik bir yanım’ız
bir yanımız sancılı, diğeri sağır
tonlarca ağır bir yükün altında inler
yalnızlığımız
bir dost ararız
ucundan tutacak azcık, silkeleyecek
bizi tutuklu kaldığımız izbede
yollar ıslak, çamur, kaygan, pıtraklı
yinede ilerde bir diken çiçek açmış
bir taş yuvarlanmış aşağı da, parçalanmamış
yağmur yağmış, güneş açmış
bir kavganın üstüne
ölüm düşmüş
insan umuda küsmemiş yine de
dağa çıkmış
dağa çıkmış emekleyen bebe gibi işçiler
sanki doruğuna bayrak dikecekler Everest’te
çıplak yürekle, çıplak istek yanyana
yaslanarak dağ gücüne dağlarla
birbirine yaslanmış
bir amaçta insanlar
nedense insan ağır insandan
biri yüklenir, diğeri düşer
yalnızlık eklenince kaybolmaz yanızlıklar
elleri yine boşlukta sallanır kimilerinin
uzanamadan gerçek dünyaya
önüne getirilir öteki dünya
dinin ipi gerilir
geçeceksen geç, sırat!
daha yaşamaya kaç vardı
neyle örttünüz
yalnızların üstünü
hadi tutuklular dışarı desek
iki ucu kapalı hayat!
4. 10. 2013 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.