Nefis bir aşk şiiri.

Kutlarım canım, çok sevdim. Özellikle ilk bölüm harika.

susuyorum

sözcüklere

hüznü

sevdayı

hasreti

aşkı
o
kadar güzel yüklemişsiniz ki
insan
okurken
ses
çıkarmaktan ürküyor
kaçarsa diye düşler
bir kelebeğin kanatlarına saklanıp

tebrik ve saygılarımla düşündaşım

Mahzun bir hikayeyi yine dillendirmiş şairimiz bu gün.
Önce ümitleri taşımış satırlarına,
sonra hayaller,
ardından da yine sevimsizliğini yorgun hayatımızın...
Önce ümitlendik...
Sonra mutlandık...
Ve,
gerçeklerin acı finali... Her zaman olduğu gibi.

''eylül sonu ayaz okur yüzümü
eylül’ü alır kapı arkasına koyarım
sen girersin kapımdan''

Doğru söz...
Bu zalim Eylül var ya,
duygularımızla bir gizli pazarlığı mı vardır nedir?
Gözlerimiz hep eylülde dolar...
Serinleyen seher yelleri midir nedeni?
Sanmam...
Şairler,
eylülde coşarlar,
şiirlerin doğum mevsimidir bu ay...

Sağırdır ya mevsimler,
bir hazan duyar acılı gönlümüzün sesini,
bir Eylül kucak açar hüzünlerimize...

Ve,
aldırmadan soğuğuna, ayazına,
hep açık olur sevenlerin gönül kapısı Eylülde...
Belki,
belki bir dönen olur diye hani güz esintilerine kapılıp yuvasına diye.

Ümitlerimiz olur,
hayallerimiz olur,
solgun tebessümlerimiz olur Eylüllerde...
Belki hiç gelmeyecek,
belki gittiği yerden hiç dönmeyecek birini bekler bakışlarımız.

Eylül ya,
bir yüce gönüllü şair çıkar,
tercüman olur duygularınıza...

''
zorlanmazsın kapımı açmaya
bir gülümsemen yeter
ellerimi yukarlardan indirmeye
veya aşağılarda süründürmeye



yine kırmızı gül olur mu
gül dolusu avuçlarım
yerde solmasın merhabam
muhabbet kuşu kafesinde
taşa değmesin alnım''

Sonra,
zamanın gerçeğine dönüş...
Güne,
hayata,
problemlere,
tebessümsüzlüklere,
hayal kırıklıklarına,
hüzünlere...

Bu noktada susmalar...
Alıp başını gidesi bakışların soluk ufukların gri rengine...
Ve,
kulaklarımızda
usuldan usula okunan bir bukle şiir...

''kendine mi açılır kapılar
sürünürken bile düşlerimiz
sürgülenir üstümüze
yasak yazan bir levhada
uçuşur sarı yapraklar



başlamış mıydı sonbahar
seninle içeriye girmeden
içimizi vuran kış soğuğu
dikilip kaldık kapı önünde
arkamızda kaldı ıpıssız yaz



hâdi kapıyı aç, aç kapıyı!''

Güzel bir çalışma olmuş yine.