Bir cambaza kanmaktı aşk
Çakıl taşlarını
Suda sektirmekti
Akıl oyunlarından sıyrılıp
Coşmaktı belki de

Düşlerden hamaklar kurmaktı gökyüzüne
Şaşırmaktı mesafeleri
Tutulmaktı ay iken güneşe

Şimdi kayıp kentler kaldıysa ardımızda
Ve teslim ettikse kalelerimizi
Bundandır
Bundandır susuşlarımız
Alabildiğine kırgın
Olabildiğince zarif
Yakarır gibi zamana
Fakat mağrur

Alışınca denizin latifelerine
Görmezden gelebiliyorsun dalgalarını
Subay ya da centilmen
Hangisi isen
O kadar farkedebiliyorsun

Dilersen,
Yuvarla iki göğüsü avuçlarının arasında
Veya iki bacak arasına hapset
İki dudaktan süz al götür

Ya da dilersen
O göğüslerin ardına dokun
O bacak arasından sadece
Şehveti umut etme
Dudaklar vardı ya o iki dudak
Onlar söyler sana gerisini, gayrısını

Sok aklını nereden çıkardınsa
Aşıklık sanatıdır akılsızlıkların
Sök aklından aşkı
Eğer yoksa yürekten muradın

Çay tortusu birikiyor gözlerimin içlerinde
Hani ağlarım bazan
Hani sorarsın niye diye
Cam üflemeyi öğrenmiştim ondan
Sonra uçurtmaları
Yelkenlileri
Üzümle ilgili hepsi
Ne desem anlatamam
Anlayamam da aslında
Yalnızca yaşarım

İklimim hala
Esrik bir rüzgarın
Taşıdığı soğuk kıştır
İçimdeki bu yangınsa
Aşıklık istidadımdandır...