![]() Adını Sen Koy İstedim Bu Şiirin
.......
kelimelerimin kifayetsizliği suskunluğumdandı daha ilk haykırışımda can verdi acizliğin -I- gecenin başında son bir ateş daha kaç yangın söndürdüm bilir misin hıçkırıklarımla dinle öyleyse bilemezsin ay peçem sen karanlığıma düşen alın yazımken yaktığından hep bir fazlaydı içimde sönenler perçeminden tuttuğum kaderin kırıkları el ayama batan küflü söylentiler gibi kalanlarsa hep can acıtıyor artık -II- biliyorsun geçecek sancılarım ya yoksun artık anka/ra masallarımda kalelerim dost korunağı ve inadına mutluluk arınağı artık anlamazsın ki kirli heyecanınla sen bu düşte öldüğünü ardına ilk baktığında anlayacaksın ve adımların her geri gelişinde engeller çarpacak yüzüne yüzümün yansımasından isimsiz kılıçlar kesecek dilini susacaksın çaresiz tarifsiz mızraklar batacak sol yanından ta çirkin gözlerine kadar kapatmak istercesine gözün hep açık gidecek esaret zihnini prangalarken güleç insanlar tutuyor ellerimden somurtkan çığlıklarınla hiç bilemedin gülebilmeyi -III- gittin ya çok güçlüyüm zannettin kendini sandın ki ardın ceset yığınağı savaş meydanları feryatlar ağlayışlar ve yıkılan insanlar ülkesi değil mi gönlüm şimdi seni kezzap kuyularında yüzsüz arşın kutsal lal dilinde güçsüz şiirlerimde öksüz ve kalbimin her yerinde hükümsüz bırakıyorum her gece düşünün karabasanı ahım ki ahım dedim mi dört melekle kabzedilir ruhun bilirsin en sonunda azrail olur tenin son nefesin şahadeti gibi hiçliğe giden yolcusun ıssız duraksız yollarda -IV- tok tutmak için aç kalan ruhumu seviyorum sabahın erken saatlerini değiştiriyorum gözlerimin rengini ve her renkte öpüyorum kendimi gururla açan çiçeklerimin alnından deniz kıyısında simit yemeyi seviyorum sıcak çayla umutsuzca ayaklarıma kapananın sen olduğunu bile bile artık sarmaşıkları seviyorum mesela mutlu ördükleri için ağlarını yetim olmayı seviyorum içimde ölen şey/tan olduğunu bildiğimden -V- karanlık sema için dolunay yeni adım sen de bakıp ulaşamayan yıldız sönük ve siliksin yasaklı geçmişimde teneşirde can verirken ihanetin söz ilk suyunu ben dökeceğim sana yabancı ellerimle öğreneceksin alev alev yanmayı ne zaman üşüsem ölü aşkları yakıyorum artık sadece gölgen vuruyor odamın karanlık anılarına meltem estiğinde ellerine hiç umursamadan hoyratça ziyan ettiğin mutluluklar için adını sen koy istedim bu şiirin kalem kurşunuyla alnının tam ortasına ...ben bir elinden tuttum, diğeri hala meleklerin... ...artık yaralı da olsa kanatların uç özgürce rüzgarın sesi... |
yürekten tebrıklerımı bırakıyorum kardeşim..