sen
alnımdaki kırık çizgi
zulamdaki müzmin hıçkırık
devşirme ayazlarda üşüttüğüm gül ipek

dilimde kethüda sarhoşluğu
aklımda makosen serkeşlik
sen gideliberi
denizler balıksız
ay güneşsiz...


hangi yanımı yoklasam kutup
hangi kitabı yorsam faydasız
aldatmıştır belki seni dik duruşum
oysa
solfejini azletmiş notalar gibi
hep sırtımdadır ayaklarım...


en zor şey zamana borçlu uyumak
ellerinde tedirgin titreklik
derin ahlarla hançere kucaklamak
vesayet yorgunu hissetmek kendini
dilinde kelepçeli ağırlık
ne varsa içtenlikten uzak
neye uzansan göründüğünden ırak...

hani özlemek de olmasa yaşanmaz...




açlık bastırır gibi şarkıları doyurmaz güfteler
şiir elebaşıdır şakiliğe
kazındıkça kazan kaldıran cümleler
yumuk gözlerde taşikardı beklentisi
çoktan kozada çürümüş imgeler
bilmezsin şimdi
bunca ağırlığın var
bilsen söyleyemediklerim
biriken gururun ünlemi kadar



sayıklar durur ahraz bir pandomim
demirden sancılar sarıldığında sarnıca
hele hava kararmışsa
döl vermişse menekşeler
bir hayâl silsilesinden seslenir gözlerin

’’unutamazsın sen beni
unutamaz...
ben senin gözdenim’’

savrulur elimde ne varsa
asılır yüreğime yıldızsı gamzelerin
bir keşmekeş dalar ruhumu
fayda etmez buselik esnemeler
eğilir öper ellerini gururumun kefesi
uzanır secdeye kindar muhalefet


yenilirim...





ToprağınSesi







.