Gidiyorum, bu sefer gitmiyorum diyebildiğim için
Gidiyorum, gidebiliyorum işte
Biliyorum, gözlerini emanet bıraktın bana, uyu
Taşralı ezberi bu, tıraşsız, parfümsüz, Kapalıçarşı malı
Tecvitsiz murselin, adım adım yağmur
Saçlarıma tutunan asrın belası
Hüzünlü bir serencamda ellerin yokluğa tutunmak da

Uyu, uzak kederler için bu plak
Dişlerimin gıcırtısından kuşları duyamıyorum nedense
Rant kavgasında üçü beşi yıkılıyor hatıraların
Korkuyorum, kısa kesemiyorum tırnaklarımı
Yokluğunda daha çok uzatıyorum

Herkesin payı bu, gidiyorum, evet gitmek güzeldir
Toprak, insan ve deniz, bir bank da doğuruyor beni annem
Gözlerim huzurevi
Yüreğim kanlı bir aşk
Bitik dünleri çekip saçlarımdan, boyuyorum beyaza

Gidiyorum, panjurların kapalı olsun
Kapat oturma odasının ışığını
Hiçbir şey gitmek kadar ‘devrim’ sayılmamıştı
Sevgilim, inan bana, yılların sarhoşluğu değil bu
Terk ediyorum bu yağmuru
Sevin, devrim hayal değil artık

Biliyorum, bekliyorsun ilk gün gibi
Uzlettir gurbetlik her aşk
Rüyalarını anlatabilecek çocuklar getireceğim sana
Gidiyorum, bekle beni
Bir duble gözyaşına tav ettim hayatı

Mor kınalar yak bedesten ayaklarına
Görüp göreceğimiz bir asır daha olacak
Ayak bileklerinde Eze’nin halhalıyla