Şiir Kolyesi




bazen kal gelir sözcüklere,kalem durur
bazende arkasından yetişemezsin sözcüklerin
bir dize gelirken dilinize, diğeri kalır geride
şairlik bu işte ,n’apalım diye
çekip gidemezsiniz pılıyı pırtıyı toplayıp
yüklersiniz yine heybenize
ne kalmışsa yaşamdan yaşanandan
söküp çıkarırsınız en derine inen kökleri
bazen de bir bulut olur tepenizde
ıslanırsınız yağmurunda


yağmuru yağdıran kendi aleminde
içinde bir curcunanın
belki ürkütücü hastalığının pençesinde
körlenen duygularını cilâlamaktadır belki
şiir kolyelerinizi çıkarıp dağıtmaktadır incilerinizi
siz kalırsınız kumlu su sıkılan meydanlarda
askıya alınır yine davanız
kimse tutuklayamaz özgür düşüncelerinizi
uçağı düşürülür eşref bitlis’in
katilini görür şiirin


18. 2. 2013
____________________________________

Öyle sanıldığı kadar elbette kolay değildir şairlik. İnsanı tanıyamayan, yüreğinde sevgi olmayan, ülkesini ve toprağını sevmeyen, toplumsal duyarluğı olmayan, değer- kadir- kıymet bilmeyen insanlar elbette şair olamazlar. Çünkü kaygı duymazlar, sadece anı yaşar, kendi tatminliklerini kollarlar. Böylesi insanların elbette şiirle, güzel sanatlarla ilgili yüreklerinde ilham ve coşkularda olmaz. Olduğunu söyleyip şairliğe soyunanlar, sadece kendilerine şairdirler, kendilerini aldatırlar. Belirttiğimiz gibi, gerçek şairin yüreğinde, her anında daima bir noksanlığın, eksikliğin sorgulaması ve kaygısı vardır. Sevgi şairin, şair yüreğin, en belirgin can suyudur. O sular ki şairin yüreğinden kaynayarak, döner - dolaşır yine kendi içine akar görünmeyen göz yaşları olarak. Hırçın denizlerin gel - gitleri gibidir şairin yüreği. Sokaklarda susuz ve aç kalmış kedilerin feryadından, hunhar bir elin etkisiyle ayakta kuruyup ölmüş bir ağacın, yine aynı gaddarlıklarla çiğnenen bir çimenin ve nebatın dahi fiğanını hisseder şair. Hele de ülkesinin, tolumnun, insanlarının ve günahsız kadınlarının ve bebelerinin uğradığı ve uğrayabileceği zulumleri hisseder ve kendi derdi sayar şair. Kısacası şair, mükemmel insan örneğidir. en azıdan böyle olmaya çalışır, hani çalışmasıda gerekir, kendisinden beklenen ve gözlenen farkındalığı ortaya koyabilmesi için.
Çok anlamlı güzellikler, farkındalıklar çağrıştırdı bu şiirinizde bende Nazik Gülünay Şair. Çünkü siz çok büyük bir özveriyle yol alıyorsunuz bu uğurda. Toplumsal duruşunuz ve insan severliğiniz sizi bu yolda alıkoymayacak tersine daha da başarılı kılacak. Çünkü olumsuz ve anlamsız ön yarğılarınızda yok. İlhamlar "Us'unza" nasıl gelip sizi uyandırıyorsa öylece samimiyet unsurları olarak dökülüyorlar.
Esenlik ve mutluluk dileklerimle, taktirlerimle selamlayıp kutluyorum sizi Nazik Gülünay Şairim. Kemal Polat