Belki de bütün hinlik şu " paragraf" denen cırlamboz inekte.Okullarda

bebelere ısrarla özne-yüklem-sütlaç ,giriş-gelişme-son----uç, deli

gömleğini giydirip; dahası bunun, en afili giysi olduğuna kendimizi de

inandırıp ardından kurallara uyan metinler ve adamlar yetiştirmeye

çalışıyoruz.Ayruk bir âdemden savruk inciler dökülünce de

şaşırıyoruz.

Nitekim, bizcileyin 63 model Şavrole'lerin:

"Aman ağam yoldan çıkmayak da, şarampollere savrulmayak maazallah"

tiratlarına bu zamanede yüz veren olur mu, olmaz.Ee..devir kaknem tirat

değil, janti sürat devri.

Efendim her neyse demem o ki, yukarıda devrim yapmış bir halkın

bayrağı gibi efelenen şiiri, az biraz tipi kayık diye hemencecik

yaftalamayınız.(Bu da bir edebiyat hilesidir; senden başka yaftalayan mı

var ey huysuz ehtiyar:))

"Bazen düzensizlik de bir düzendir." derler de siz zinhar inanmayın bu

söze.Bir edebî eserin yarınlara kalabilmesi için mutlak iç disiplin,üslup

sağlamlığı gerekir.Türk edebiyatına mal olmuş kafa şiirlerin birçoğunda

içerikten çok üslubun ağır bastığını görürüz:

"Fahriye Abla, Sakarya Türküsü, Olvido, Mona Roza,Kuvayı Milliye Destanı...vs.

Bu cümleden olarak şairin, "Fil Teorisi"nden kastı :"Ölümünü hisseden

filin yalnız kalıp fil mezarlığına gidip orada ölmesiyse, ki başkaca fil

teorisi duymadım; ha bir de kutsal kitaplardaki "fil" söylenceleri var;

Nasreddin Hoca ve Timur'un fil hikayesi var..."her neyse ; "başlık" der

ÖSS hocası, "başlık bir yazının özetidir akedeşle..."Ama başlık

şiirin bütününü özetlemiyor gibi geldi bana, ne dersiniz canlar?

Şiir sanki iki bölümde vücut bulmuş:

Birinci bölümde,birinci çoğul kişi anlatımını ustaca kullanan

şair,çaktırmadan nefis bir tevriye ve tecahül-ü arifâne sanatı

yapmış:

"İsmini bilmediğim kadın lara"

(Şairin, "lara"yı hem çoğul eki hem de mezkur sevgilinin adı olarak

kurguladığını düşünüyorum.)Şair bu dizeden sonra birinci tekil kişi (ben)

dilini kullanıyor.Devamında kendi macerasını başarılı bir imgelem ve

bağlamla (söz dizimi) aktarıyor.

Çok güzel benzetmeler, aforizmalar, yargı cümleleri var şairin:

"Yürümek varmanın merakıdır"

"Kendine bir vücut seçerken ölüm"

"Senin için göğü alçalttım, sana verdim."

"Yorgun bir kış atkısı olarak asılacağım boynuna"

"Bir kiremit daha kesilecek gün ışığımızdan"

Şiirin kaymağı bu dizeler erenler.

Elbette doldurma dizeler ve anlatım yanlışı (kış atkısı) olan satırlar da

var; ama belli ki şair televole şairi değil; dopdolu biri; yalnız, şiirde usta

şairlere göndermede bulunmak şiiri büyüteceği yerde küçültüyor.

Onların ağırlığını kaldıramıyor genç şairlerin şiirleri.

Bunu edebiyatımızda az sayıda şair başarmıştır:

Cahit Sıtkı "Dante gibi ortasındayız ömrün"

Keşke şair, şiiri iki şiir olarak düzenleseymiş.

Bahsettiğim "lara"dizesinden sonra anlam değişiyor.

Şiiri defalarca okuyunca, ilk bölümün "fil teorisi" başlığına uyduğu,

mezkur teorinin de "ölmeye giden yalnız filler" olduğu anlaşılıyor.

Şairin dili kavi,

imgelem gücü on numara,

birikimi çok iyi.

Gecemiz şiir doldu taştı, teşekkürler şair.

Şiirinden öptüm seni:))


Mehmet Binboğa

Eskişehir

Afşaroğlu tarafından 1/15/2013 1:27:50 AM zamanında düzenlenmiştir.