Gece Olmuşlar Sergisi




biraz daha sergile gözlerini, dünyam siyah
akşamı nerede geçireceğimi bilmiyorum, ah keşke saçlarında uyansam
bir kibrit yansa kendince
bir sayfa daha kapansa ardımca
sırlarımı söylemesem bile tanrıya
bir sen bilsen göğsümdeki kederi


gel yanıma çoraplarına kadar yağmur kok
şehir sussun sen söyle bir tek
karnında büyüyen o asil çam ağacı olsam
bir rüzgar olsam fırtınanda uyansam
gemiler sana doğru yürürken


annem seni yaldızlasın
perçem perçem dudaklarında bir kızıl şafak
ağlasak ağlasak saklasak yüzlerimizi
biri odaya aniden girse yatak bile uyuyor olsa
sahi biz seninle hangi tanrıya yakalansak
hep böyle oluyor, dünyam siyah


kaçtığın kadar suyu yolculuyorsun, bunu benden iyi bil
durduğun yerler almıyor adını ağzına
çiçeklerin yeni vücut ölçüleri kimseyi ilgilendirmiyor buralarda
bir sen olsam bir sen koksam
kolonyalar uçarken korkularımda


benim adresimi kimseye verme
mezarımın yerini filan bilen olmasın mümkünse, dünyam siyah
çelenk filan bırakmasınlar uykuma
geç yatıp zor uyanıyorum sonra
al dedim yeni bir hayat daha kes
yeni bir gülümseme daha soy bize
erketelenmiş bir günbatımında yorganı kaldır ölümümden
bir toprak daha ser
bir gün daha




lütfen bir kez daha sergile gözlerini, durmak siyah!




Payanda