bir ipek mendil şiiri ve eşek resmi yanyana
arka sayfada eşek masalı
diğerinde bir pano öyküsü
çevirince sayfayı
eşek insan karışmış!
çık çıkabilirsen bu eski defterden
elli sayfa bile yok
içinden çıkılmıyor


karanlıkta bir kadın
hıçkırıklarını kendine gizliyor
biliyorki sureti değil yüzündeki
tekmeleyip geçilmiş bir gün,
günler


yerde tıngırtısı süt kabının
bütün mahalleyi kaplıyor
belâ okunan kadınlığı
mosmor gözlerinin altı
boyalarla kapatılamamış
ağzı memede kalmış bebeğin
bu bebe nazlı
bu bebe korkak olacak


bir eşek görmüyor çiçeği alıp yutuyor
çifte atıyor üstelik
gözyaşlarını sürekli erteliyor kadın
bekliyor bir mucize gibi
belirecek bir yıldız
kollarından sarsacak
g/ör diye
karanlık sayfaları
be/yaz ilmeklerle


hiçbir apoleti yok kadının
oracığa düşmüş bir defter
kimse görmüyor
karanlık gecelerde varolur beyaz düşler
kara değildir yansıması sokağa


defterin sayfaları k/aralanıyor
n’apacaksın sözleri
beynini tekmeliyor
binlerce yıldız dönüyor başında
yalnız bir sayfa istiyor kadın
yalnız çocuklarıyla, defteriyle
boydan boya gül resimleriyle
bir beyaz sayfa


unutmak istiyor birde
çiçeği ağzında geviş getiren
eşeğin masalını!



12, 1. 2013 / Nazik Gülünay