27
Yorum
22
Beğeni
0,0
Puan
1935
Okunma

bir yerde duruyorum
bakıyorum sağıma,soluma
yerinde duruyor mu yer
kaydırılıyor mu taşı toprağı
yerinde akıyor mu nehir
ya o güzelim kır çiçekleri
başlarına inerken gürzler balyozlar
açıyorlar mı her şeye rağmen
sürüyüp devirdiler ağaçları
o mayhoş elmada kaldı aklım
iğde kokularında, kuşburnularda
yalnız salınıyor artık servi kavaklar
yalnızlık bestelerinde adları
ara sıra anılıyor
nereye yürüyorum
belli aslında yunusca düz
düz bir çubuktan daha
bir ezber değilki sevgi
ötekileştireyim seni
bir renk olabilir mi düşünce
bir kalıptan çıkmış gibi
aynı değil aynı fırından çıkan
ekmeklerin rengi!
belli yönüm öteden beri
kaçarak karanlıktan, yozluktan
anlamsız sıfatlardan
öyle bir ışık ki, beni çekiyor
belirli kalıplardan
kendi gölgemden bile
kuşku duyuyorum
kim ki içimde sürekli
beni uyaran dürtü
herkese birden dönen
güneş yüzlü memleket!
27. 12. 2012 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.