Oysa
Çocukluğumda
Lacivertti ellerin eteklerin mavi
Aynı babamın göz rengi
Hangi dem yeşile çaldı
Narin tenin.
Avuçlarım da içinde şimdi
Kader mi?

Bak…!
Küskün gece
Alıp koynuna turuncuyu
Kuru hüzünleri yeşertiyor
Üstünde siluetinin yeniden
Acıyor gözbebeklerim.
Benim de
Kıvrıldıkça kıyıya
İsyana dayalı dudaklarım
Her geçen gün biraz daha
Hırçın. Kızgın

Bir kulaç atsam sırtına
Biraz Karadeniz
Basıp ay ışığına
Biraz Marmara döksen…

Karıştırsam bir kadeh şarapla
Buram buram yanarken
Yakamozlar yüreğin arasında

Sorma…

Sol taraftaki koca delik
Hisar kıyılarından kalan
Kapkara sandalımda

Kaç istiridye öldürüp
İnciyle tıkamalı deliği
Ve zulada kaç kürek tutmalı
Varmak için karaya
Söyle lodos uğramasın

Martılar da yedi vurgun
Gündüz kokusuna
Hasret kaldılar
Gölgeler tırmanıp
Balıkların sırtına
Üstüme bulut çiziyorlar
Artık
Gökte göz kırpıştırmıyor
Parlak gözlü çocukların
Bende gittikçe soğuyorum
Mavi renginden
Babamın gözlerini
Sevmezdim zaten

Blackless