Ceren’e...






Bu metro nereye gidiyor?
Kendine paralel duran her şeyden
-Ceren-
Biz nereye gidiyoruz?




Hayat cam parçaları üstünde
Çok tehlikeli duruyor.
Öyle bak çocukluğuma
Şubat’tan Mayıs’a kadar güneşsiz
Islak binalar önünde
Mesela bir kadın balkonlardan
Sarmaşıklardan düşüyor -Ceren-
Az ölüm dinsin
Öyle çıkalım istersen.




Bu dünya ne kadar kötü değil mi?
Herkes birbirinden önce ölüyor
Sonra mutlaka yalnız kalıyoruz.
Duruma öyle bakarsak mesela
Daha az ağlayabiliriz.




Ben bugün
Hiç dua etmek istemiyorum -Ceren-
Benimle şarkı söyler misin?
Klarnet seslerinde iki kadeh
İncesaz ve roka.
Öyle bir Akdeniz kokuyorsun ki
Unutamıyorum.




Belki biraz gülebiliriz de
(Kimin umudu neye yeterse artık!)
Ne olursa olsun
Bakkaldan bir ekmek ve sigara almak kadar
Normaldir gülmek.
-Ceren-
Uyuyor musun?













kıyıdaki adam
beykoz mayıs 2012