6
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1050
Okunma

Usta biri olarak (ara ara bana eksiklerimi gösteren) saygı duyduğum bir şairenin amatör bir yazma heveslisinin özürünü gülmece konusu yapışı üzülüş işte...
birazdan patlataçaktım
herkesi rahatlatacak güldürecek
öldürecektim gülenleri en çok da kendimi
piç kalmış geceyi
çok isterken gecedeki sessizliği bölmeyi...
sakinliğimi bozarak
suskunluğu bölmek delilik
köpek gibiyim gecede saldıracağım avı ararken
ne kadar kan o kadar rahatlık
dedi kodu...
rus ruleti bir oyundu hayat
kaybetmediğim için kızar
kazandığım zaman üzülürüm
bana neden isapet etmediğine nohut tanesinin
ekmek mi gerekti...
uzun namlusundaki hayata
sömürülmüşken ruhum isyanda
ya burnumu kanat içeyim
ya karşıda duran saksıya su koy büyüsün...
ya da ölmek üzereyken gargara yapıp tüküreyim viskiyi
gırtlağımı yakan sözlerini kulaklarımı sağır etsin
kırkına varmadığım yanımdaki kırk beşlik
okşarken iğne batırma gıdıklanırım...
ben kurşun deliği isterim gövdemde
yıkarsa o yıksın yıkılacağım "kalemde"
dedi yada kodu kod adı olsun en azından
bileyimki en azından gözüm geride kalmaz
yitirilmiş şeyi yoktur bir delinin
akıl firarda yazma rahatlığında
galoş giymeli mekanda....
:-( sen ne öğretirsen onu öğreniyorum...
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.