37
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
2465
Okunma
bir saat çiçeği koydum bardağa
sanki o armağan etmiş gibi
kıvrılarak ince dalı
seyrediyor çıkmaz sokağı
bir de açtı ki
güneşi uzak sokağa
buğulu mor beyazını
dizim dizim küçük yaprakları
camda nefes alıyor
bilmem bilincinde mi
açlığın tokluğun
somali’li çocukların
az su yetiyor ona
azla yetinen insanları gibi ülkemin
hiç şikâyet gelmiyor
davul çalmıyor sokaklarda
yüze tükürmüyor
araba kundaklamıyor
insan öldürmüyor
bir suskunki saat çiçeğim
benim şiir sesimi işitmiyor
dönüp yüzüme bakmıyor
yetiyor ona bir camlık gün ışığı
çıkmaz sokakta çıkmaz görüntü
her koşulda sıcacık, dost
insan sesleri
ah,bir konuş
saat çiçeği, saat çiçeği!
göremiyorsun
karşı duvardan ötesini
belki duymuyorsun bile sesimi
sesim var, sesim çıkıyor
biliyor musun?
aman kimse duymasın
tıp!
28. 7. 2011 / Nazik Gülünay
5.0
100% (33)