kaç kere geldim gittim bilmiyorum şiire. bir şeyler yazmak için duraladıkça
şiiri alıp gittim çoğunda...


maharetli kalemin düşün izleri yaşam koruluğunda saklanmış biri
gibi yanlız ve garip hissetirdi beni... devasa yollar uzaktan hani küçücük görünür
yaklaştıkça uzar hep tükendiği yerden! tıpkı şiir gibi kısacık ama uzunca bir
tünele sıkıştırdı beni...


oldukça zarif replikler kuşanmış kırmızı kurdela belinde sanki düğünden kaçmış gibi
alayişli tümcelerle derdest etti şiir aklımı...



flu perdeden sızarken ansızlık
çok garip gelmişti hayat ve çalımlı bakışları
oysa
bir sonun üzerine yazılmalıydı başlangıcımız
-hem de kıskıvrak-


''bir sonun üzerine yazılan başlangıç''**** ilaveli bir de
''hem de kıskıvrak''


çok az şair ve çok az şiir bu derece kısa tümcelerle anlatabilir içsel haleti...





''geç kalmışlık hayasız bir çocuk gibi kelepçelenirken rüyalarımda
ve sen alıp alıp giderken koynumdan ateşli birkaç geceyi
dipleri kırağı tutardı saçlarımın,
sonrası bilinmeyen bir hastalık''


bir hayal ve geride bıraktığı küller, tanıdık ellere yabancı kordan sebep düşen telaş!



ezerdi seni/ya da beni
kızgın birkaç kedi çiftleşirken bahçemde
ya da
bir melodinin notaları arasına hapsolurken, ikimiz
belki de
kalbimin düğmelerini açardı birileri


bir bayanın bir kadının yazması oldukça zor ve cesaret işi dizeler.
ama çok hş ve şuh bir heves anlatısı sadece. aynaya konuşurken
sayfaya düşen gerçek sesler.
ve düğmelere yaslanan bir özlem...




ela bir çılgınlıktı sevmek/tıpkı adımızın benzeş harfleri gibi****
ya da hatırlasana
tünek tepeden denizi izlerken başımızın dönmesini
sulak bir bahçede, çamura bulanırken ayaklarımız
hep o ses bölerken, hevesimizi
(nasıl da umursamazdık)
ya da sevişerek dinlenirdik ya hani
o vakit
büyük olasılık ağlaşırdı hercâiler
soluklarımız karışırdı gök yüzüne doğru ölürken


ve bir yaşanmışlık sentezinin dünden kalmış öykünme icazeti.
geriye taranan tüm özlemler, sitemler, haykırışlar; aslında yeni bir beklentiye yazılmış arzuhaldir.
ve bunu şiirsel temada dillendirmek maharet ister. zaman çakışmasına maruz kalmadan. ve yine o övülesi
cesaret izleriyle dolu aşk izleri...

ve denir hani ''dil dile değmeden lisan öğrenilmez, ten tene değmeden aşk olmaz''



ve final;



ve sen
ve ben
leylalar sahilinde kırlangıçların bam telini koparırken
şimdi aysız,
anlamsız,


aşk’sız..



ve bunca şuh hayalin vardığı nokta. bu bir masadan dilenen gerçek...




şiire şaire tüm hürmetimle saygılar