Kardeşim Atsushi
Ben Japonca bilmem
Belki sen de Türkçe bilmezdin
Ama ikimizin de bildiği
Bir ortak dil var
Beni sana
Seni bana koşturan
Her yıkımda
Bizi aynı duyguda buluşturan
Dağ suyu kadar
Berrak dil
İşte o yürek diliyle
Dinle beni şimdi
Çıktığın uzun yolculukta

Kardeşim Atsushi
Bizim kökümüz aynı toprakta
Biliyorsun
Aynı göğün altında
Aynı rüzgârda
Benzer hülyalara dalarız
Geçerken bulut akımı
Islanmamız
Aynı sağanakta

Kardeşim Atsushi
Sen bir Japon doktordun
Ülkeni temsil ediyordun
Ve elbet
Nasıl gönenirse
İnsanlığa adanmış her yürek
Sen de gurur duyardın
Kendinle ve ülkenle
Yüzün aydınlanırdı
Sözcüklerin çiçeklenirdi renk renk

Kardeşim Atsushi
İnsan olmanın yükü ağır
Sorumluluğu büyük
Seni karanlığa hapseden
O kahrolası sağır duvarlar
Bizim de üstümüze çöktü
Bizi de kahretti, utandırdı
Seni sarmalayan zulmet

Kardeşim Atsushi
Çaresisiz
N’olur, bizi affet