1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
101
Okunma
Bir gün, pencerenden dışarı baktığında,
Güz inmiş olacak sokağına...
Sararan yapraklar gibi bir dönüş yalnızlığına,
Susacaksın!
Ömrün paletinde kaç renk karıştı birbirine,
Hatırla!
Mavi mi, kırmızı mı kışkırttı en çok,
Girdi gönül beyazına?
Bu yol bitmez derken,
Erimedi mi sabrın aldana, yanıla?
Kapakların yetmeyecek kabarıp akışına,
Taşacaksın!
Yanında hep biri vardı arzularıyla, yanılsama...
Verdiğin, verebildiğin kadardı sevilmek!
Bir vadiden geçer gibi geçtin bütün hevesleri,
Bir dağa tırmanır gibiydi ümitlerin, yüksek...
Yandın, yakındın, boş bir hayâldi yankısı...
Her seslenişin sana geri döndükçe aynada tek,
Bakacaksın!
Bir gün, pencerenden kendine baktığında,
Güz inmiş olacak ömrüne...
Şaşacaksın!
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz