Gerçek bir şairden gerçek bir şiir okuduk...

Arabesk acılara prim vermeyen,bir fısıltı gibi başlayıp bir manifesto gibi haykıran bir ses...

"üç çizikli bir aşk kitaplığı avcum"

Ne güzel bir benzetme,bin yıl yaşar dünya durdukça.

Hele de şu bent vurdu can evimden beni:

"çünkü dilin fundalık biraz da yüksek teras
baş döndüren bir acıdan bakılmaz şehre
zaman beni ilk yaz doğurdu sana gitme
böyle dedi ağzımdaki annem çiçeği"

Bütün nefti yosun renklerde,beyaz açan tüm çiçeklerde şair ,"Annem çiçeği" göstergeni anımsayacağım.

Yürekten kutladım dost kalem.

Bunca şiir mezarlığı içinde cingöz bir çocuğun yaşama sevinciydin,annesiz kalsan da...

Şiirinizde ses,armoni,ritm ve bilumum üslup sorunsallarını halletmiş olmanıza şapka çıkarmakla beraber, biraz da kıskanmadım

desem yalan olur :))

Sahi yahu biz neden yazamıyoruz ki böyle şiirler ?

Ey Arapçanın büyüsüne kapılmış Binboğa,bak Türkü tadında bir Türkçeyle elin oğlu neler yazıyor gör !

Yolun açık olsun şair,Türk Edebiyatı yazdı sizi bir kenara,ilk "Anneler Günü" haftasında çocuklarıma okutacağım şiirinizi

okulumuzda.Tabii fon müziği olarak da bağlamamla "Eledim eledim höllük eledim" türküsüyle eşlik edeceğim onlara.

Şiirle kal güzel insan.

MEHMET BİNBOĞA
ESKİŞEHİR