4
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
1806
Okunma
-gel, bu şiiri evlat edin!-
Kırmızıyı tanımam, ah, siz tanır mısınız
soruştum kendime taşınan gerçekle
ah, ne şık giyinen hatıralarım oldu!
sizin aşklarınız pencerelerden sarkıyor
benimkiler bodrum katlarında su ağrısı
ah, ne çok ıslaktır kalbimin paçaları!
renklere uğradım, hastaydılar
tanımadım kırmızıyı, benzi atıktı köşeye
zarif parmaklarım ıskaladı yüzünü tebessümün
ah, ne az konuşan bakışlarım oldu!
sizin her yanınız leylaklara kiracı
benim ölümü muhtemel baharlarım göçebe
ah, ne boş günlere zincirlemişim ruhumu!
kırmızıyı tanımam, ah, siz tanır mısınız
soruştum kendime boyanan soğuk renklerle
ah, ne zengin görünen yalnızlıklarım oldu!
dokundum şimdi bir çiçeğin diliyle size!
5.0
100% (15)
Cevap Yaz