Kanı Durmayacak

güzel ve olgun dönemler ardında ufuklar
ufuklar kıvırcık saçlı bakışların saflığıyla
meşhur turuncu gün kesitlerine dalgın
balkon serçeleriyle alıp götürecek
yalanlığımızı...

sakınılmış güzellikler kadar anlamsız
ılık ikindilerde içilememiş sular gibi
sevda pazarında tenin ve dudağın ökçesi
kesmiyor düşlerimdeki yaban otunun sadeliğini
yalınlığımızı...

kanı durmayacak kalbimdeki sensiz orkestranın
dillenecek şarkılara öykünen nehirlerle öz kardeş
sesim senin yerine de söyleyecek mutsuzluğa rehin
tutkusu gül toprağına yaralı en şaşkın hasretimizi
mecnunluğumuzu...


kuytuluğu yıkıcı bu kabullenmişliğe isyanımda
izahı mümkün uzaklıklara ince sızarken şiirim
güz üşümeleri efkarlanır dudağımda sen tekrarlı
ama tutsak alamaz hiçbir dumanlı hava yazımızı
doğruluğumuzu...

sahilleri kumsalsızdı düşlerimin ölüm korkulu
ayak izlerin yoktu toprağında çorak yalnızlığımın
ve mahzun ara tonlarda dolaşırken ömür taksimimiz
kervan kıranlarda eskimeyen yüzlerimizde bulduk tınılı
çok sesliliğimizi...








Kağan İşçen