yağıyorum düzensiz...


arsız apansız dilemma
kütüğün kör kelepçesi
nerede esiyorsa soluğun orada bekle
kör düğümün açık lehçesi
kurt kapanı hayat bırakmıyor ki; geleyim
düşünce göğün düşüncesi
yağdırırmış içindekileri!..

içim dolu işte...



ki;eserim delipençe
düşerim peşine pasaportsuz cümlelerle
kifayet yırtar ucube imgeler
neredesinden asılır da denir ki; şiir dilinde
hâlâ; özlemin eli belindeyse hele...



sen söyle paratoner yutan nehir
nedir bu işvenin, işkence dili
bir kere öldürürken her zehir!
sen söyle
güçlü akımlara boyun eğen gizli zamir
ıhlara geçer içimden
akropolis
ışıklı mehtap
sen geçersin işte
gücüme gider...





ellerin payidardı hani
hani kolay çözülmezdi har kopçası
yok olmaz!
dur! demek gidişlere
söz dinlemez çocuk azarlaması
sönmeyen volkan ucu
ki; patlaması her an olası
yok olmazki; demire sinen pas!


ki; izi değil, silinen sadece kiridir
gurbet hasreti gibi yapışırken diline çerağ
en iyi zılgıt giyinen türküler bilir
aşkın yarısından çoğu, hırs, azap ve ki/birdir...



oysa yeterdi iki usul kermit suflesi
açardı yeniden bukle bukle nergisler
ve kalkardı tedavülden
’sen benden gittin gideli’ler
susardı ’hey gidi günler’...



adım adım aşk bassın yine rüyaları
varsın serzenişli dünler kessin hülyaları
söz bu kez yatmam kulağımın üzerine
desibeli ölgün bir nefes bile olsa
kulak dayar, duyarım dünyayı
kıyamet sesin olsun, gömleğim kan
yeter ki; yüreğinden fısılda sen
susarım, susar bu topyekun gerilim
her nerede olsam, akar yine sana gelirim!




ToprağınSesi





.