![]() Karya Esintisia. ağlama nöbetleri uykusuz tutulur bilirsin ortalığıdır kalbin işte düşümden sarkan hüznün hangi firara yeltensem yüreğim inzibatıdır aklımın tenim tel örgülü bir kamuflajla sar(s)ılır söyle içindeki silahlı yalnızlığa en güzel barış aşka karışmaktır ş. kanayan yerlerinden bir şehir uyanacak lodos dediğin panjurlarında tüneyecek bakışlarının gözlerinde iki yusufçuk detonesi duyulurken dolaplardan fısıldanacak mendillerin acıma sesi söyle balkonda eğlenen bahara seni böylesine kıskandırmasın mevsimin son gülünü ezdin ayağına yazık o ayağa kurban oldu ki kurbanlık güle yazık k. şimdi bir ağlama nöbetinin ortasındayız bu eski kale, bu yumurcak deniz, bu nikbin Bodrum arzuhalin çaparilerde oynaşan resmi ah bize yetmiyor diyorum bunca insanın çilesi içimizdeki ahaliyi susturmaya sen sus ama Halikarnas ve Artemis sen sus benzersiz bir doğumun parlayan bebeği sevgilim sevgilim sevgilim çün sustu seni nabzında götüren Mausoleion bir Karya esintisi olabilir içindeki frensiz duygu ancak bu yıkıntılarda taşınabilir ölen tarih aşk ayrılıklarda anlaşılır ve ayrılıklarda taşınır bütün yükleri denizi olmayan sevdaların Nevzat KONŞER Haziran 11 |
derin derin ve sesi ancak böyle duyulur