![]() Eski Dilde AşkDerdüme derman ararım. Cemal-i hüsnüne vurgun yarım. Kanım, ögüm, ,inim düşmen oldı. Kemal-i hüsnüne yangın içün. Acep var mudur? Bu derdüme derman, Meni koyup gitme, Öksüz kalur teg, Senin tegi mende pişmen. Cemal-i hüsnüne güvenipde, Meni koyup gitme. Eçü apalar böyle derler, Tün kün kemal-i hüsnü düşünür, Kalpte dinlemez ferman, El törüdür bize engel koyan. Bir yegirmi yıl oldı. El törüye içik yükün olduk. Yarimizin cemalini unuttuk. Yoktuk, çıgay olduk. Bu ödke bizi tüketi yitirdi. Sabımın kıymeti bilinmedi. Kün oldı ögüm agladı, Kün oldı kanım agladı, Kün oldı inim emget tolgat çekti. Men vurgun oldum cemaline. Men aglarum. Güler düşmen men’üm agladuguma, Men severim, yavız yavlakım. Men bitmişim. Kemal-i hüsnüne vurgunum. Tevlig körlüg değilim. Tek suçum seni sevmektir yarim. (eski Türkçe ile yazılmıştır) İlknur Karaca |
Evet işte bu yüzden 'eski dilde' eski sözde, eski kalplerde kaldı aşk...
Ama bence her zaman söylerim 'aşk iki yaranın birbirine değmesidir'
Eski dil de yeni bir şiirdi Ve güzeldi.
SAYGIYLA...