Öncelikle söylemeliyim ki,kaleminizden şiirler okumak o kadar keyifli ki..Hani damara basmak diye bir deyim vardır..İşte şiirleriniz ile nereye basacağınızı biliyorsunuz..Damarlarımda adıma,şiirin hava kabarcıkları dolaşıyor,mutlulukla..Şiir elbette hüzünlü,acıtan bir şiir,ama,galiba hüzün şiirleri ayrı bir tad bırakıyor gönüllerde..Hüznün o garip lezzetini solumak,herhalde anlatılması zor bir duygu..Tıpkı bu şiirinizden alınan tadı,anlatamayacağım gibi...

Özlemin tavan yaptığı,yürek yarasının belirgiz izlerini taşıyan,can alıcı betimlemeleriyle,harikulade bir anlatım...Kıtalar arası bağlantı çok iyi oluşturuulmuş bir kere..Zor cümleler var,ama bu şiire kesinlikle hava katan,esnek bir yapı sağlayan bir kurgu olmuş..Baştan sona,çok özgün imgelemler var..Hatta,imge yoğunluğu biraz fazla..Yine adıma,imge yoğunluğu fazla şiirlerden,çok fazla şiir tadı alamıyorum..Ama bu şiirde imgeler,o kadar güzel ve yerinde kullanılmış ki,hayran olmamak mümkün değil..Bilakis,şiire çok artı ve farklı bir anlatım özelliği kazandırmış..Hemen her yorumumda söylerim kendimce..Şiirin bütünselliği ve her bölgesi mutlaka öneml ama,şiirin giriş ve finali çok daha önemli bana göre..Şiirin okunmasında,beğenilmesinde çok büyük etken..Bu şirde de,giriş kıtası ve devamı niteliğinde ikinci kıta da mükemmel...Oradan gelişime sıçrayan üçüncü kıta da,şiiri salmadan,daha kuvvetle kavrayan etkili bir kıta..Ve böyle harika bir şekilde devam ediyor kıtalar finale değin..Bazen bir iki dize,o şiire çok şey katar,okuru en derininden yakalar..İşte benim de bu şiirde çok beğendiğim iki dize var ki,şiire olağanüstü bir tad katmış bana göre.."Bakire değil ki artık gülüşlerim" ve "neden hep rodostan eder yokluğunun en zemherisi". Şiirde o kadar estetiksel bir duruşları var ki,artı anlatılan konuya o kadar öz bir anlatım katıyorlar ki,kutlamamak mümkün değil..Ve final...Son nokta koyulurken şiire,basit ama vurucu dizeler seçil miş ki,en büyük tadı da finalde aldığımı söylemek isterim..Fevkalade...

Bir eksiklik,bir hata değil de,ben olsaydım diyeceğim iki konu var şiirde...Birincisi,mutlaka vurgulamak amaçlı sık kullanılmış olmalı,ama ben olsaydım,altıncı kıtada,"neden hep" i,üç defa kullanmazdım...İkincisi,sevdiğine seslenirken şair "ey şair affet beni" yerine,hem daha öznesel,hem de daha şık duracağı için "ey sevgili affet beni" şeklinde yapardım..Ama elbette tercih meselesi,böyle de kötü durduğunu söylemek imkansız...

Müthiş haz alarak ve son derece keyifle okudum şiir adına Çiğdem hanım dizelerinizi..Can-ı gönülden kutlarım,emeğinizi,kaleminizi ve duygularınız tükenmesin...Sevgi ve saygımla...